383239_339153289428024_899886909_n

On beş liseli arkadaşıyla Anadolu’ya kaçıp Kurtuluş Savaşı’na katılan Enver Behnan Şapolyo, 92 yıl önce ‘Kağnı Kolları Komutanı’ olarak cepheye cephane taşımıştı… ‘Biz ne yorulur ne yolda kalırdık!’ diye yazmıştı… ‘Ağır ama hep hareketliydik… Sürekli hedefe ilerliyor, ibadet eden müminler gibi hiç konuşmadan gidiyorduk! Bir iniltiymiş gibi çevreye yayılan kağnı sesleri sanki başka bir dünyadan geliyordu… Ses çıkarmayan kağnı uğursuz sayılırdı. Cepheye cephane ve erzak, cephe gerisine yaralı gazileri taşıyordu. Kırk kağnıcı yardım bölüğünden Mustafa, bir de ben kırk iki kişiyiz. İkisi altmış yaşında erkek, sekizi on beşer yaşlarında çocuklar ve otuz kadarı genç bazıları bebekli kadınlardı… Silahlar, cepheye pazara mal götürür gibi sakin bir iyimserlik içinde, neşeyle götürülürdü…’

Anadolu kağnıları, BİR MİLLETİN AZİM VE İNANCINI, HİÇBİR YÜKSEK TEKNİĞİN YENEMEYECEĞİNİ KANITLIYORDU…

Hiçbir mazlum millet artık, ‘Gücümüz yok ki milli mücadeleye girelim’ diyemez… Dünyada emperyalizm prangasını ilk kez kıran Türk milleti, onlara örnektir!’ 23 Nisan 1920 işte bu efsanelere imza atan bir milletin EGEMENLİĞİ ele geçirdiği gündür…

İstanbul Meclisi sadece 34 gün önce kapatılmıştı. Ankara Meclisi Anadolu İhtilali’nin başarısının ilânıydı.

“Allah’ü Ekber!” nidalarıyla Büyük Millet Meclisi açılmış kurbanlar kesilmiş, ulusun tüm kesimlerinin temsilcileri o çatı altına toplanmıştı… O mecliste, 115 memur, 61 sarıklı hoca, 51 asker, 46 çiftçi, 37 tüccar, 29 avukat, 15 doktor, 10 aşiret reisi, 8 tarikat şeyhi, 6 gazeteci ve 2 mühendis vardı… 1 Nisan 1923’e kadar süren 3 yıl içinde onlarca savaş, ayaklanma, isyan ve imkânsızlık içinde Meclis mucize işler başarmıştı.

Milletvekilleri, muallim mektebinin yatakhanesinde silahları yastıklarının altında uyuyor yemeklerini kendileri yapıyor, çamaşırlarını kendileri yıkıyorlardı… Maaş almıyorlardı… Yabancı bir heyet Meclis’i ziyaret ettiğinde, giyecek siyah takım elbiseleri olmadığından, ziyaretçilerle topluca görüşememişler, sırayla aynı elbiseyi giyerek görüşmelere katılmışlardı… Mustafa Kemâl, Kurtuluş Savaşı boyunca belden kemerli açık renk paltosu ile görünmüştü… Cephede o paltoyu giymiş, Büyük Millet Meclisi balkonuna o ‘vefalı’ paltoyla çıkmıştı! Meclis tutanaklarının basılacağı kağıt yoktu. Tutanaklar kese kağıtlarına basılıyordu. Meclis mum ışığında çalışıyordu.

O meclis, Anayasa’nın ilk maddesi olarak ‘EGEMENLİK KAYITSIZ ŞARTSIZ MİLLETİNDİR’ demişti!

Ve Gazi Paşa 1923’de Adanalı çiftçilere ‘İÇ hainlerin dış hainlerden daha ölümcül olduğunu’ anlatmıştı…

Ve 1923’de meclisin kendini yenileme kararı aldığı gün şöyle demişti: “EFSANE İNSANLARLA BUGÜNE GELDİK… BU İNSANLARIN ANILARI TÜRK MİLLETİNİN KARANLIK VE ENDİŞELİ BUNALIMLI GÜNLERİNDE BİRER UMUT VE HAYAT IŞIĞI OLARAK PARLAYACAKTIR. İLK MECLİS YÜZYILLAR SONRA DA GÖREV BAŞINDA OLACAKTIR. O, KUVVAYİ MİLLİYE RUHUNUN KENDİSİDİR. BU RUHA MUHTAÇ OLDUĞUNUZ HER ZAMAN ONU KARŞIMIZDA VE BAŞIMIZDA GÖRECEĞİZ!”

Ulusal Egemenlik ruhunu HATIRLAMA ve ÇOCUK Bayramı’nız kutlu olsun!

 

Banu AVAR

Yorum Yaz

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir